Publikacje książkowe

acedia-dzis

Acedia dziś

Każdy z nas jest zagrożony acedią i kiedyś będzie musiał się z nią zmierzyć. Warto więc sobie zdać sprawę z tej choroby ducha, aby nie powtarzać stale błędów szukania doraźnej pomocy i oskarżania innych, całego świata i Boga o stan naszego ducha.

 

 

 


 

osiem-duchow-zla

Osiem duchów zła

Ewagriusz z Pontu stworzył koncepcję ośmiu duchów zła, które oddziaływują na człowieka wykorzystując jego naturalne skłonności i popędy. Dziś ta koncepcja znana jest najczęściej jako siedem grzechów głównych. Są one jednak bardzo często rozumiane w sposób moralizatorski i odrywane od właściwego życia duchowego.

 

 


 

aby-rozwazac-pismo-swiete

Aby rozważać Pismo Święte

Pismo Święte jest filarem życia duchownego. Kto go nie zna, nie zna też Chrystusa. Tu pojawia się jednak pewien problem, z którym spotyka się wielu ludzi. Bowiem Pisma Świętego nie wystarczy czytać. Należy je rozważać oraz żyć nim. Przed laty oddaliśmy do rąk czytelników zbiór Anny Świderkówny pt. „Aby zrozumieć Pismo Święte”. Teraz oddajemy tom, który z pierwszym tworzy jedną całość. Aby Pismo Święte rozważać należy je rozumieć. Jednak zrozumienie go wymaga czegoś więcej niż zdolności intelektualnych. Wymaga głębokiego rozważania zawartych w nim treści. W ten sposób każdy może od wiedzy duchowej przejść do praktyki duchowej, albo też ubogacić swoją pobożność o niezbędną wiedzę biblijną.

 


 

boze-milosierdzie

Boże miłosierdzie

W potocznym rozumieniu miłosierdzie oznacza współczucie, przebaczenie i gest pomocy.

Wydaje się, że większość ludzi rozumie miłosierdzie jako litość i współczucie także wtedy, gdy mówi się o miłosierdziu Boga. Wówczas jednak sprowadza się je do łaskawego gestu Pana Boga względem swojego stworzenia, przy czym sama relacja Stwórcy do stworzenia pozostaje bez zmiany. Niestety nie oddaje to prawdziwego przesłania, jakie niesie w sobie Pismo Święte, gdy mówi o miłosierdziu Boga.

 


dar-sumienia

Dar sumienia

Książka jest głęboką duchową refleksją nad ludzkim sumieniem, jego rolą w naszym życiu, opartą na tekstach Nowego Testamentu. Autor próbuje określić, czym ono jest – najgłębszą istotą człowieka, źródłem jego tożsamości. Sumienie jest darem, który można przyjąć albo odrzucić. Dopiero przyjęcie tego daru i odróżnienie sumienia od tego wszystkiego, co się pod nie podszywa, umożliwia człowiekowi rozpoznawanie i wybieranie prawdy i dobra. Poznanie prawdy, Boga, nawrócenie, pokonanie ludzkiej subiektywności jest możliwe właśnie dzięki sumieniu, „świętej przestrzeni, w której Bóg przemawia do człowieka”, które jest wezwaniem do przemiany serca.


 

droga-duchowa-2Droga duchowa

Człowiek jest drogą do pełni swojego człowieczeństwa. Jest to droga duchowa, w której wybieramy samych siebie. Stajemy się bowiem sobą przez to, co wybieramy. Kim jesteśmy najlepiej ukazują nam owoce naszych wyborów. Droga duchowa stanowi kontynuację myśli, jakie o. Włodzimierz Zatorski zawarł w Drodze Człowieka. Czytelnik jest zaproszony do udziału w drodze poszukiwania prawdy przez podejmowanie różnych tematów: wiary i rozumu, bliskości w spotkaniu z Bogiem i drugim człowiekiem, sumienia, szczęścia, radości, zaufania, modlitwy…


droga-czlowieka

Droga człowieka

Jakie jest moje podstawowe doświadczenie? Co wiem o sobie sam z siebie? Co wiem o swoich początkach? Nie chodzi o to, co mi ktoś o nich powiedział, choćby to byli moi rodzice, ale o to, co sam wiem o sobie. Uczciwie muszę stwierdzić: Nie wiem ostatecznie, kim jestem. Nie wiem także, skąd pochodzę. Niepamiętne są moje początki – Levinas. Właściwie trzeba powiedzieć, że to, co wiemy o sobie, nie jest wiedzą i nawet nie może nią być. Wiedza bowiem zakłada jakiś dystans pomiędzy podmiotem wiedzy a jej przedmiotem. Lepiej w tym miejscu mówić o rozumieniu siebie, o świadomości, o poczuciu własnej tożsamości. Musimy sobie powiedzieć, że jesteśmy dla siebie tajemnicą, misterium. Każdy z nas jest dany sobie jako misterium.


duchowosc-lidera

Duchowość lidera

Kiedy zaczyna się mówić o duchowości nie tylko w Kościele, ale także wśród ludzi świeckich, od razu kojarzy się ją z moralnością. Dlatego w Kościele tematem zasadniczym w odniesieniu do biznesu jest „etyka biznesu”. Lidera widzi się od razu w kategoriach tego, co on powinien, a czego nie powinien robić, kiedy jego działanie jest dobre moralnie, a kiedy jest złe, itd. Natomiast prawie w ogóle nie spotkałem tematu: „duchowość lidera”. Owszem jest on zasygnalizowany, ale w ujęciu świeckim i sprowadzony do psychologii. Duchowość rozumiana jest tam jako sfera przeżywania i tego, co się dzieje w psychice lidera. Oczywiście w tym kontekście w duchowości będzie chodziło o uzyskanie pewnego komfortu życia.


dziesieciokrag

Dziesięciokrąg

Od wieków jedną z najbardziej inspirujących ścieżek życia duchowego jest duchowość benedyktyńska. Ze względu na jej uniwersalność i przydatność zarówno do życia klasztornego, jak i w świecie nie można jej łatwo scharakteryzować. Co jest w niej najważniejsze? Jakie są jej najbardziej podstawowe wartości? Przedstawiane refleksje są próbą wyróżnienia takich cech podstawowych. Wyrastają one z osobistego doświadczenia autora opartego o rozważania nad tekstem Reguły w kontekście jej przydatności dla osób żyjących w świecie.


jestesmy-ludzmi

Jesteśmy ludźmi

Pytanie: Kim jestem? jest niezmiernie ważne w naszym życiu. Trzeba sobie bowiem zdać sprawę z tego, kim jesteśmy i o co chodzi w naszym życiu, gdyż kiedy tego nie wiemy, szukamy czegoś, nie wiedząc czego właściwie. To podobnie jak gdybyśmy dostali jakieś wspaniałe urządzenie, o którym nie wiemy, jak działa. Możemy je wówczas bardzo łatwo zniszczyć, próbując używać niezgodnie z jego przeznaczeniem. Podobnie jest z nami, jeżeli nie wiemy, kim i dlaczego jesteśmy, wciąż nie znajdujemy swojego miejsca i popadamy w niezadowolenie, które prowadzi do rozpaczy.


kiedy-mowimy-ojcze-nasz

Kiedy mówimy „Ojcze nasz…”

Modlitwa Ojcze nasz była i pozostaje dla nas wzorem modlitwy. Nam przekazał ją nasz Mistrz i Nauczyciel, jako odpowiedź na pytanie uczniów, jak się należy modlić. Nazywamy ją „Modlitwą Pańską” nie tylko z tego powodu, że jej treść przekazał nam Pan Jezus, ale także dlatego, że jest ona Jego modlitwą, modlitwą Pana. Uczy nas w niej tego, czym Chrystus żył jako człowiek, co było treścią Jego modlitwy. W naszych rozważaniach będziemy się starali nie tylko analizować treść próśb, ale zobaczyć także ich sens przez spojrzenie na Jezusa, który z podobnymi prośbami zwraca się do Ojca. W ten sposób uczymy się modlitwy na żywym przykładzie Mistrza, który o sobie powiedział, że jest dla nas drogą, prawdą i życiem (J 14,6).Mam nadzieję, że książka stanie się dla czytelników inspiracją do pogłębienia refleksji o Bogu, który jest naszym Ojcem.


komentarz-do-reguly-sw-benedykta

Komentarz do Reguły św. Benedykta

„Słuchaj”, pierwsze słowo Reguły niesie w sobie ogromną treść. Przede wszystkim mówi ono o postawie, której istotą jest wsłuchanie się w mądrość pochodzącą od mistrza. Tak na prawdę „słuchanie” chrześcijanina odnosi się tylko do jedynego Mistrza, którym jest Zbawiciel. Chrystus jednak przemawia do nas także przez inne osoby, nierzadko przez najmniejszego i ostatniego z braci.


komunikacja-wedlug-sw-benedykta

Komunikacja według św. Benedykta

Komunikacja nie ogranicza się jedynie do technicznej sprawności przekazywania tego, co chcemy przekazać. Gdyby tak było, niewiele różniłaby się od manipulacji. Istotą komunikacji jest prawda. Prawda musi być w centrum bowiem komunikacja nie jest jedynie przekazywaniem słów, ale relacją pomiędzy osobami w spotkaniu. Warto spojrzeć na komunikację od strony klasycznego tekstu – Reguły św. Benedykta, w którym możemy znaleźć wskazania odnoszące się do właściwej komunikacji.


kto-pragnie-szczescia

Kto pragnie szczęścia?

Kto jest szczęśliwy? Czym jest szczęście? To podstawowe pytania dotyczące każdego człowieka. Właściwie każdy z nas takie pytanie w sobie nosi, czy jest tego świadomy, czy nie. Odpowiedź dajemy, podejmując konkretne decyzje związane z naszym życiem. W nich zawiera się nasze osobiste przekonanie o istocie szczęścia, do którego przecież każdy z nas dąży.


lad-i-pokoj

Ład i pokój

Pierwsze słowa, jakie wypowiedział Chrystus do uczniów po zmartwychwstaniu brzmiały: „Pokój wam” (J 20,19). To nie było zwyczajne pozdrowienie, ale dar od Boga. Pokój jest w istocie znakiem obecności Ducha Świętego. Aby osiągnąć więc stan pokoju wewnętrznego należy zacząć prawdziwie żyć w Duchu. Wszelki zaś pokój, który nie jest owocem Ducha, nie jest prawdziwy. Takie też wskazanie pozostawił w Regule św. Benedykt: „Skoro chcesz mieć prawdziwe i wieczne życie (…) szukaj pokoju, idź za nim”. Szukanie pokoju według św. Benedykta związane było nie tylko z praktykowaniem cnót i szczególnie miłości ale także z budowaniem wokół siebie ładu, który porządkuje życie. Pokoju nie można jednak mylić ze spokojem. Warto bowiem pamiętać, że prawdziwy pokój nie zależy od warunków zewnętrznych.


milczec-aby-uslyszec

Milczeć aby usłyszeć

Nie ma dla nas w życiu nic ważniejszego od przygotowania się na to spotkanie z Bogiem, aby Mu w pełni odpowiedzieć, aby w tej odpowiedzi urodzić się do pełnego życia. Milczenie, słuchanie i posłuszeństwo są niezbędnymi warunkami tego naszego przygotowania się. Dlatego też w życiu monastycznym są one wartościami podstawowymi i niezbywalnymi. Ale tak samo ważne są w życiu duchowym każdego człowieka, nie tylko chrześcijanina. Bez milczenia i wsłuchania się w prawdę nie możemy stać się tymi, kim w istocie jesteśmy.


od-bogow-poganskich-do-boga-obcego

Od bogów pogańskich do Boga żywego

Co łączy chrześcijaństwo z religiami pogańskimi, religię mono-teistyczną z wielobóstwem? Wydawać by się mogło, że nic… Jednak chrześcijaństwo wyrasta nie tylko z judaizmu. Korzeniami swymi sięga również świata grecko-rzymskiego, czerpie z filozofii greckiej. O tym dziedzictwie, jak się zdaje, łatwo dziś zapominamy. Książka prof. Anny Świderkówny i o. Włodzimierza Zatorskiego w pasjonujący sposób odsłania przed nami te obszary, podkreślając jak wiele możemy nauczyć się od starożytnych.


otworzyc-serce

Otworzyć serce

W Katechizmie Kościoła Katolickiego znajdujemy następujące określenie serca:

„Serce jest mieszkaniem, w którym jestem, gdzie przebywam (według wyrażenia semickiego lub biblijnego: gdzie „zstępuję”). Jest naszym ukrytym centrum, nieuchwytnym dla naszego rozumu ani dla innych; jedynie Duch Boży może je zgłębić i poznać. Jest ono miejscem decyzji w głębi naszych wewnętrznych dążeń. Jest miejscem prawdy, w którym wybieramy życie lub śmierć. Jest miejscem spotkania, albowiem nasze życie, ukształtowane na obraz Boży, ma charakter relacyjny: serce jest miejscem przymierza” (KKK 2563).


piesni-dla-pana

Pieśni dla Pana

W 2003 roku ukazały się drukiem po raz pierwszy moje egzystencjalne refleksje na temat niektórych psalmów. Robiłem je przede wszystkim dla siebie samego, aby lepiej wejść w odmawianą codziennie w chórze liturgię godzin. Równolegle z refleksjami nad psalmami podobnie robiłem w odniesieniu do pieśni, których obecnie mamy w liturgii godzin bardzo dużo.

Podobnie jak w przypadku psalmów nie przedstawiam refleksji nad wszystkimi pieśniami występującymi w liturgii godzin. Wydaje się jednak, że wybrałem na tyle duży zbiór, że zawiera on zasadnicze wątki teologiczne i egzystencjalne ważne w życiu każdego z nas.


po-obu-stronach-rzeki

Po obu stronach rzeki

W rozmowie z o. Włodzimierzem Zatorskim, prefektem oblatów świeckich w Opactwie Benedyktynów w Tyńcu, doświadczonym mnichem, cenionym rekolekcjonistą, autorem wielu książek o duchowości, dowiadujemy się, kim są oblaci, jak bardzo podobne są śluby monastyczne i małżeńskie, co to jest życie duchowe, czy rozum jest wrogiem wiary, czym nie należy meblować głowy, na czym dziś polega faryzeizm i dlaczego tolerancja jest dla chrześcijanina za mało wartościowym słowem. Poznamy także kilka, nie zawsze pozytywnych, diagnoz dotyczących polskiego Kościoła.


po-owocach-poznacie

Po owocach poznacie

Życie jest wartością samą w sobie i dlatego można tę wartość poznać jedynie po tym, co to życie rodzi. Można je poznać po owocach. Takie kryterium poznania daje nam Pan Jezus w Ewangelii. Aby dobrze zrozumieć sens tego, co się rodzi z ciała i odpowiednio, czym są owoce Ducha, trzeba sobie zdać sprawę z różnicy pomiędzy duchem i ciałem. O. Włodzimierz we właściwym sobie analitycznym stylu ukazuje istotę ludzkich wyborów dokonywanych sercem, które stanowią zarodek owoców naszego życia. Ponieważ dziś w świecie podważono oczywiste normy moralne, należy wrócić do zasady poznawania po owocach, które są jednoznaczne i ewidentne. Aby dobrze żyć, nie wystarczy jedynie pytać, co wolno. Na życie trzeba patrzeć zawsze od strony duchowej, czyli spojrzeć na to, co daje życie, a co je niszczy.


podstawy-duchowosci-lidera

Podstawy duchowości lidera

Naszemu światu, zmagającemu się z różnorakimi problemami najbardziej potrzeba autentycznych świętych przywódców (w rodzinie, firmie, szkole, parafii, klasztorze). Świętych to znaczy nie tylko moralnie uczciwych i miłosiernych względem innych, ale przede wszystkim takich, którzy osobiście osiągają głębię poznania duchowego. Nie wystarcza sama fachowość. Potrzebna jest, zakorzeniona w sercu tożsamość, która owocuje uczciwością i odpowiedzialnością. Należy więc rozpoznać charyzmat lidera i konsekwentnie przyjąć go jako powołanie i drogę życia duchowego. Od wieków punktem odniesienia dla osobistej pracy nad kształtowaniem właściwej postawy przy aktywnym zaangażowaniu była myśl św. Benedykta.


pokora

Pokora

Pokorę kojarzy się z postawą pomniejszania siebie, ustępowania we wszystkim innym, z zakompleksieniem. Jeżeli ponadto uważa się, że na tym polega oddanie się Panu Bogu i uznaje się to za ideał, dzięki któremu człowiek staje się doskonały, a przez to lepszy od innych, to powstaje coś karykaturalnego. (…)

Pokora natomiast jest przede wszystkim otwar­tością na prawdę odnoszącą się do naszego życia i jedynie dzięki niej możemy osiągnąć pełnię życia.


powiew-boga

Powiew Boga

Pojęcie medytacji jest dzisiaj bardzo modne. Ludzie spodziewają się po niej bardzo dużo. Dla wielu będzie to środek na odnalezienie swojej tożsamości, dla innych wewnętrznej harmonii. Z tych pragnień biorą się poszukiwania mistrzów medytacji, a także metod dochodzenia do niej.

Bóg przychodzi w ciszy. Prorok Eliasz oczekiwał Go w burzy i wichurze a On przyszedł w lekkim powiewie. Mistrzowie duchowi uczą nas właśnie tego, jak szukać Boga w kontemplacji aby go odnaleźć. Nasza książka to swojego rodzaju przewodnik po trzech najważniejszych tradycjach medytacyjnych zachodniego chrześcijaństwa: benedyktyńskiej, karmelitańskiej i ignacjańskiej.


prawda-w-zyciu-czlowieka

Prawda w życiu człowieka

Prawda jest podstawą mądrości życiowej. Jest też jednym z kluczowych zagadnień filozoficznych i teologicznych. Jej brak w życiu codziennym dotkliwie zubaża naszą osobowość i życie duchowe. Autor przypomina biblijne rozumienie prawdy i ukazuje jej rolę w naszym rozwoju duchowym. Dla chrześcijanina bowiem wchodzenie w stan życia w prawdzie wiąże się z poznawaniem Jezusa, który powiedział Ja jestem drogą i prawdą, i życiem (J 14,6).


przebaczenie

Przebaczenie

Każdy z nas ma negatywne doświadczenia związane z niewłaściwym spotkaniem z drugim człowiekiem. W sercu powstają rany, które często zamykają na spotkanie z drugim, budzą żal, pretensje, a nawet chęć odegrania się. Ta spontaniczna reakcja jednak nie leczy, ale jeszcze bardziej pogrąża człowieka w głębokim zranieniu, wyrasta bowiem z niezrozumienia zasadniczej prawdy, dotyczącej ludzkiej egzystencji, z zapomnienia o potrzebie przywrócenia miłości, aby żyć w pełni. Przebaczenie przełamuje fatalne skoncentrowanie się na sobie, na swoich ranach, żalach, pretensjach, zamykające człowieka na pełnię osobowego życia.


przewodniczka-wiary

Przewodniczka wiary

Książka przedstawia Maryję jako mistrzynię zwykłego życia. Widzimy ją jako wzór dla wszystkich ludzi, niezależnie od ich miejsca w społeczeństwie, czasie i przestrzeni. Autor pokazuje drogę do odkrycia Maryi w ciszy medytacji, na modlitwie i poprzez osobisty kontakt z Bogiem tak, aby stała się dla nas wzorem i przewodniczką naszej wiary na codzień.


psalmy-szkola-madrosci

Psalmy – szkoła mądrości

W modlitwie stajemy przecież u samych źródeł naszej tożsamości. Jest ona spotkaniem z Bogiem żywym, Stwórcą i Dawcą życia, w szczególności mojego życia. Dlatego też tylko od Niego możemy się uczyć pełnej prawdy o życiu, czyli tego, co dla nas najistotniejsze.

W psalmach fascynuje nas przede wszystkim autentyczny dialog z Bogiem. Psalmista z całą otwartością zwraca się do Boga, który „milcząc” mówi więcej niż można by wyrazić jakimikolwiek mądrymi sentencjami. Psalmista, wsłuchując się w tę Bożą mowę milczenia, swoim życiem „widzi” w wydarzeniach Jego obecność i działanie. Odczytuje ją na modlitwie i głosi jako mądrość życiową.


rozeznanie-duchowe

Rozeznanie duchowe

Jak można rozpoznać, co prawdziwie pochodzi od Boga i czy można temu zawierzyć? W jaki sposób patrzeć na sam problem poznania Bożej woli i jej podjęcia? Dobre rozeznanie daje nam właściwą orientację w życiu. Natomiast fałszywe rozeznanie prowadzi do tragedii. Historia ludzkości daje wiele przykładów takiej tragedii wynikającej ze złego rozeznania i nieposłuszeństwa Bożej woli. Rozeznawanie tego co właściwe jest codzienną praktyką każdego chrześcijanina. Lektura tej książki pozwala czerpać z wieloletniej praktyki duchowej doświadczonego mnicha. Wykazuje on, że posiadamy otrzymane od Boga zdolności poznawcze, dzięki którym możemy rozpoznać prawdę o sobie, o świecie i o Bogu. Zatem poznanie jest zakodowane w samej naszej kondycji jako zadanie i jednocześnie droga dojścia do pełni życia.


slowo-wcielone

Słowo wcielone

Chrześcijaństwo jest religią Słowa. Bez właściwej relacji do Słowa i ze Słowem nie da się rozwijać duchowo, przeżywać sakramentów, owocnie odczytywać Pisma Świętego. Autor prowadzi nas przez kluczowe fragmenty Biblii. Tłumaczy również podstawy komunikacji, aby ukazać jak ludzie odbierają słowa i Słowo. Wszystko to po to aby przyjąć Boga w sposób zgodny z Jego wolą i zrozumieć, że Bóg nie chce dawać nam czegoś, tylko samego Siebie, oczekując, że my także oddamy Mu siebie.

 

 


 

komentarze-liturgiczne-1Adwent i okres Bożego Narodzenia

„Prawdziwe oczekiwanie może dotyczyć jedynie czegoś, co nie przeminie, a tym samym całkowicie nas przerasta…” – w zbiorze rozważań ojca Włodzimierza Zatorskiego znajdziemy wiele podobnie celnych sformułowań.

 

 


 

komentarze-liturgiczne-2

Wielki Post

Ojciec Włodzimierz zauważa, iż tak jak z modlitwą, tak i z postem – kwestia skuteczności jest próbą prawdziwego otwarcia serca.Otwarcia zmysłów na głos Boga, a nie na głosy naszych potrzeb, gdyż przeważnie to „nasze oczekiwania stanowią największą przeszkodę na drodze modlitwy i spotkania z Bogiem”.

 

 


 

komentarze-liturgiczne-3

Okres Wielkanocny

Wiara, która zna misterium cierpienia, śmierci i zmartwychwstania pozwala nam na nowo, w sposób o wiele głębszy rozpoznać tę prawdę o ogromie daru, jakim jest dla nas wszystko to, co mamy: życie, dom,miłość, wiara, spotkani ludzie, a nawet choroba i nieszczęście, jakie na nas spadają. Poprzez nie w sposób szczególny mamy udział w cierpieniach Chrystusa, a przez to udział w Jego nowym życiu.

 


 

komentarze-liturgiczne-4

Okres zwykły 1-11 tydzień

Nasze życie chrześcijańskie rozpoczyna się od chrztu w imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego. Zostaje nad nami wypowiedziana i wezwana cała Trójca Święta. Jesteśmy jej oddani i jednocześnie wprowadzeni w jej życie. Warto sobie uświadomić, co znaczy owo „w imię”. Imię w języku Biblii nie sprowadza się do nazwania kogoś dla odróżnienia go od kogoś innego (…) zawiera w sobie jakieś przesłanie osoby, która to imię nosiła, odsłaniało w jakiś sposób jego istotę.

 


 

komentarze-liturgiczne-5

Okres zwykły 12-23 tydzień

„Na Taborze nastąpiło szczególne spotkanie z Bogiem. Scena posiada niezmiernie bogatą symbolikę. Gdy się modlił, wygląd Jego twarzy się odmienił, a Jego odzienie stało się lśniąco białe (Łk 9,29). Jezus jest doskonałą ikoną Ojca. W tradycji prawosławia mówi się o „światłach Taboru”, promieniującym świetle przebóstwieniaczłowieka w zjednoczeniu z Bogiem.

 


 

komentarze-liturgiczne-6

Okres zwykły 24-34 tydzień

„Nasza miłość musi przyjąć bardzo konkretny wymiar miłosierdzia w odniesieniu do innych ludzi. Inaczej może być ona li tylko teoretyczna, może być ideą bez zakorzenienia w życiu. Nasze miłosierdzie jest jednocześnie dla nas znakiem rozpoznawczym prawdziwej miłości w naszym sercu. Jeżeli brak w naszym postępowaniu miłosierdzia, to znaczy, że nie ma w nas autentycznej miłości. Oszukujemy samych siebie”.

 

 

Kliknij, aby wyświetlić wszystkie książki autora dostępne
w sklepie internetowym naszego wydawnictwa.

 

© 2015 Włodzimierz Zatorski OSB. Wszelkie prawa zastrzeżone © Wydawnictwo Benedyktynów TYNIEC